پوچ

بودن با تو

مثل خالی شدن با رویاست

سکوتت غرق می کند مرا

تا بیاویزم بر شب تا خورده سنگین

غبار شرم شبها را.

   (احمد پایمرد)

سلام 

از دوستان هم لینکی عزیز و گرامی به وبلاگ (ساکن سرای سکوت) جهت مطالعه 

بقیه اشعار دعوت به عمل می آید. سایتون برقرار

/ 21 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
همسفر جاده دلتنگی

تمام سپاسم از آن کسی ست که به من نیازی نداشت اما فراموشم نکرد ... «کوروش کبیر»

همسفر جاده دلتنگی

اینایی که از خیابون یک طرفه رد میشن، هم چپ رو نگاه می کنن هم راست ... اینا همونایی هستند که ... هم از دشمن، نارو خوردن هم از دوست ...

همسفر جاده دلتنگی

بزرگترین اشتباه زندگی ام آنجا بود که فکر کردم اگر کاری با بقیه نداشته باشم بقیه هم کاری با من ندارند ...! «وودی آلن»

همسفر جاده دلتنگی

زیبا و عالی [دست] دست آقای پایمرد درد نکنه از شما هم برای نشر شعر ایشون ممنون پاینده باشید [گل][گل][گل][گل][گل]

احمدپایمرد

مرا تو بی سببی نیستی براستی صلت کدام قصیده ای غزل.

سمانه

وبلاگ ساکن سرای سکوت باز نمی شه برام[ناراحت] می شه یه مقدار اطلاعات در مورد احمد پایمر بهم بدی شاعر دیگه نه اخه من نمیشناسمش و تا العان اسمشو نشنیدم

ریحانه بانو

سلام بر دوست خوب و همیشگی و پای ثابت وبم...شرمنده من یکم هم تنبلی کردم یه مدت به دوستان سر بزنم و هم درگیر بودیم و هستیم... ممنون از متن زیباتون[لبخند][گل]

khodai

بسیار زیبا و عااااااااالی[گل][گل][گل][گل]