دیار بختیاری

خانه ام ابری است

یکسره روی زمین ابری ست با آن.

از فراز گردنه خرد و خراب و مست

باد می پیچد

یکسره دنیا خراب از اوست

و حواس من!

آی نی زن که ترا آوای نی برده ست دور از ره کجائی؟

خانه ام ابری ست امّا

ابر بارانش گرفته ست

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،

من به روی آفتابم

می برم در ساحت دریا نظاره

و همه دنیا خراب و خرد از باد است

و به ره،نی زن که دائم می نوازد نی،در این دنیای ابر اندوذ

راه خود را دارد اندر پیش.

                          (نیما یوشیج)

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/٩ساعت ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ توسط مرادعیسوند نظرات ()


Design By : Pichak