دیار بختیاری

تلخ

چون قرابه زهری

خورشید از خراش خونین گلو می گذرد.

سپیدار

دلقک دیلاقی است

بی مایه

با شلوار ابلق و شولای سبزش

که سپیدی خسته خانه را

مضمونی دریده کوک می کند.

مرمر خشک آبدان بی ثمر

آئینه عریانی شیرین نمی شود

و تیشه کوهکن

بی امان ترک اکنون

پایان جهان را

در نبضی بی رویا می کوبد.

کند

همچون دشنه ای زنگار بسته

فرصت

از بریدگی های خونبار عصب می گذرد  (احمد شاملو)

نوشته شده در ۱۳٩۳/۱٢/٢ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ توسط مرادعیسوند نظرات ()


Design By : Pichak