دیار بختیاری

بر خیز که می رود زمستان                  بگشای در سرای بستان

نارنج و بنفشه بر طبق نه                    منقل بگذار در شبستان  

وین پرده بگوی تا به یک بار                  زحمت ببرد ز پیش ایوان

برخیز که باد صبح نوروز                       در باغچه می کند گل افشان

خاموشی بلبلان مشتاق                   در موسم گل ندارد امکان

آواز دهل نمان نماند                          در زیر گلیم و عشق پنهان

بوی گل بامداد نوروز                          و آواز خوش هزار دستان

بس جامه فروختست و دستار            بس خانه که سوخت و دکان

ما را سر دوست در کنار است             آنک سر دشمنان و سندان

چشمی که به دوست بر کند دوست     بر هم ننهد ز تیر باران

سعدی چو به میوه می رسد دست     سهلست جفای بوستان بان

 

سال نو همه دوستان مبارک انشا الله که سالی توام با خوشی و خوشحالی

 

 برای همه باشه

نوشته شده در ۱۳٩٥/۱٢/۳٠ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ توسط مرادعیسوند نظرات ()

هدیه تولد من

نگاهم به آینده

در پگاهی زیبا

هنگام پرواز کبوترها

پرهایشان سپید همچو شعرم

در افق

به تماشای طلوع خورشیدم ...

هدیه تولد من

آغوش مادری زیبا

من در بهترین لحظه ها

هنگام بوئیدن آغوش پر مهرش

و دهانم که تمام خواستن بود

در نوشیدن از شیر عشق

و نوازش مادر

پدر با نگاهی پر از شوق

در آسمان چشمانش پروازم

تمام وجودش در کنارم

بهترین ترانه من

در لالائی مادر

  چهارم اسفند بیخبر از روح زندگی چشمهای خویش را باز نمودم،

  آنروز سرمای اسفند ماه آخرین نفسهای خود را در بطن طبیعت

 جا می گذاشت و گریه های من فضای خانه را در بر گرفت

نوشته شده در ۱۳٩٥/۱٢/٤ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ توسط مرادعیسوند نظرات ()


Design By : Pichak