دیار بختیاری

شامگاهان که رؤیت دریا

نقش در نقش می نهفت کبود

داستانی نه تازه کرد به کار

رشته ای بست و رشته ای بگشود

رشته های دگر بر آب ببرد.

اندر آن جایگه که فندق پیر

سایه در سایه بر زمین گسترد

چون بماند آب جوی از رفتار

شاخا ای خشک کرد و برگی زرد

                                                        آمدش باد و با شتاب ببرد

همچنین در گشاد و شمع افروخت

آن نگارین چربدست استاد

گوشمالی به چنگ داد و نشست

پس چراغی نهاد بر دم باد

                                                     هر چه از ما به یک عتاب ببرد

داستانی نه تازه کرد،آری

آن ز یغمای ما بره شادان،

رفت و دیگر نه بر قفاش نگاه

از خرابی ماش آبادان

                                                دلی از ما  ولی خراب ببرد!

   (نیما یوشیج)

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱٠/٢٦ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ توسط مرادعیسوند نظرات ()

دلی که پیش تو ره یافت،باز پس نرود

هوا گرفته عشق،از پی هوس نرود

ببوی زلف تو دم می زنم درین شب تار

وگر نه چون سحرم بی تو یکنفس نرود

چنان بدام غمت خو گرفت مرغ دلم

که یاد بهشتش درین قفس نرود

نثار آه سحر می کنم سرشک نیاز

که دامن توام ای گل زدسترس نرود

دلا بسوز و بجان برفروز آتش عشق

کزین چراغ تو دودی بچشم کس نرود

فغان بلبل طبعم بگلشن تو خوش است

که کار دلبری گل ز خار و خس نرود

دلی که نغمه ناقوس معبد تو شنید

چو کودکان ز پی بانگ هر جرس نرود

بر آستان تو چون سایه سر نهم همه عمر

که هر که پیش تو ره یافت باز پس نرود

      (هوشنگ ابتهاج)

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱٠/۱۸ساعت ۱:٤٧ ‎ق.ظ توسط مرادعیسوند نظرات ()


Design By : Pichak